Tata...La beci cand a schimbat lacata, Eu si cu fratele de-odata Ne-am intrebat:”de ce?” si “cum?” Gata! Pe suflet mi se pune pata, Ei, cum sa-i lamuresti lui tata Ca te-asteapta cineva in drum? Raspunde! O sarma sa gasesc de unde? Si fratele in trei secunde Ne schimba soarta, la baiet`. Dar tata...N-a vrut de-odata sa ne bata, Pan-a gasit sarma-n lacata Si-n fundul beciului pe tat’... Si-am incercat sa nu incerc, Dar nu mi s-a primit de-odata Cureaua tatii’i cat un cerc De poloboc, ori ii mai lata. Si chiar si daca vreau sa fug, Precis ca nimanui nu-i pasa, Si stiu ca toti care-s aici Se duc, dar eu raman acasa. Dar mama...Cand intr-o buna zi-si da seama Ca in borcane-i “rama” si zeama Din porcul nostru au ramas. Of, ofteaza! Mai sede, oricum speranta nu si-o pierde, se vede Cu grija schimba iar lacata si crede Ca tot s-a terminat de az’. De azi de azi, dar maine... Gata, de maine! Promit ca nu vorbesc cu nime` Si-n maini ma iau singur pe mine, C’ m-am saturat atata sa ard. Dar iara! Pan' maine vine-ntai diseara Si tata in drum ne prinde iara Pe toti movila langa gard. Sa fug nu pot, sa stau nu vreau Sa zic ca nu mai fac, nu crede, Ce-nteresant ii tatal meu Mananca... numai nu “cotlete”. Si cat de des nu s-ar schimba, Lacata n-are nici o vina, Noi cheie facem, chestia-i ca Degraba vinul se termina...